دسته‌ها
اندرید برنامه های کاربردی تلفن همراه

دانلود برنامه ی Call Timer قتع خودکار تماسها

بازدیدها: 97

سلام دوستان امروز با برنامه ی Call Timer در خدمت شما هستم توضیحی کوتاه
در سراسر جهان کاربران دستگاه های هوشمند روزانه اقدام به برقراری تماس های صوتی مختلفی با یکدیگر می کنند که این تماس ها حاوی اطلاعات با ارزشی برای هر دو فرد تماس گیرنده می باشد. گاهی ممکن است که به دلیل اهمیت زیاد موضوع هر دو طرف ساعت ها با یکدیگر صحبت بکنند که همین امر نیز موجب هزینه های هنگفتی برای یکی از دو طرفین تماس می شود. یکی از بهترین راه ها برای جلوگیری از به وجود امدن چنین مشکلی قطع خودکار تماس هاست! Call-Timer عنوان یک اپلیکیشن کاربردی برای محدود سازی زمان مکالمات و قطع خودکار آن هاست که توسط CTSOFT توسعه و در مارکت بزرگ گوگل پلی منتشر شده است. این برنامه به کاربران خود اجازه می دهد تا به آسانی هر چه تمام تر یک تایم را مشخص کنند تا در هر تماس و رسیدن به زمان مشخص شده تماس به صورت کاملا خودکار قطع شود. اگر بخواهیم که یکی دیگر از کاربرد های کال تایمر را عنوان کنیم می توانیم از آن برای استفاده بهینه تر از طرح های ایرانسل و همراه اول استفاده کرد ؛ به گونه ای که در هنگام فعال سازی طرح های تماس رایگان باعث می شود که از شارژ اصلیتان مصرف نشده و درست در زمان تعیین شده توسط شما اتصالات قطع شود.
قابلیتها
تنظیم محدودیت زمان تماس و قطع آن به صورت خودکار
ناتفیکیشن های دوره ای برای افرادی که از طرح های ثانیه ای استفاده می کنند

محدود سازی تماس تنها برای شماره هایی خاص

دریافت هشدار قبل از قطع خودکار تماس ها
برای دانلود از
اینجا
اقدام کنید

دسته‌ها
اخبار روز تکنولژی دسته‌بندی نشده علم و فناوری

‏اقدامی بی‌فایده برای احیای پلتفرم پوشیدنی‌های گوگل

بازدیدها: 18

زومیت/ گوگل هفته‌ی گذشته نام سیستم‌عامل نه‌چندان محبوب دستگاه‌های پوشیدنی خود را از اندروید ور به ور اواس تغییر داد؛ اما این تغییر چه مفهومی برای کاربران دارد؟

پنجشنبه‌ی گذشته، اهالی مانتین ویو اعلام کردند که نام سیستم‌عامل مخصوص دستگاه‌های پوشیدنی خود را که به‌طور گسترده در ساعت‌های هوشمند اجرا می‌شود، از اندروید ور (Android Wear) به ور اواس (Wear OS) تغییر می‌دهند. غول دنیای فناوری ادعا می‌کند که نفوذ ساعت‌های هوشمند اندروید از ۴ سال گذشته و از زمان عرضه‌ی اندروید ور در سال ۲۰۱۴ افزایش یافته است. سال گذشته، ۳۰ درصد از مالکان جدید اندروید ور، کاربر آیفون‌ها بودند و عبارت «اندروید» در بخشی از نام این سیستم‌عامل می‌توانست به‌صورت بالقوه مشتریان را دچار این گمراهی کند که ساعت‌های اندروید ور تنها با گوشی‌های هوشمند اندروید سازگار هستند.

هرچند نام‌گذاری نادرست اندروید ور می‌تواند یکی از دلایل فراموشی تدریجی پلتفرم پوشیدنی گوگل محسوب شود؛ اما علت اصلی مشکل را احتمالا باید در تیم مدیریتی گوگل جستجو کرد. این شرکت برخلاف رقبا عملکرد ضعیفی در حوزه‌ی پوشیدنی‌ها داشته و در سال‌های اخیر تمایل اندکی برای زنده نگاه داشتن اندروید ور از خود نشان داده است. برای مثال، گوگل آخرین بار ۲ سال پیش اقدام به به‌روزرسانی اندروید ور کرد و عرضه‌ی آن را نیز بسیار به تعویق انداخت. سرانجام هنگامی که این به‌روزرسانی از راه رسید، مملو از باگ‌های مختلف بود. تقریبا در همان زمان، کوالکام نسخه‌ای جدید از پلتفرم سخت‌افزاری اندروید ور به‌ نام اسنپدراگون ور ۲۱۰۰ معرفی کرد که آن هم سرانجام به فراموشی سپرده شد.

در عین حال، اپل که ساعت هوشمند خود را یک سال پس از گوگل معرفی کرده بود، به بهبود اپل واچ و سیستم‌عامل آن با نام watchOS ادامه داد و هرساله به‌صورت منظم نسخه‌ای جدید از سخت‌افزار و نرم‌افزار ساعت هوشمندش را روانه‌ی بازار کرد. در پیش گرفتن چنین راهبردی موجب شد اپل در سال ۲۰۱۷ بتواند نزدیک به ۱۸ میلیون ساعت هوشمند بفروشد. به گزارش مؤسسه‌ی IDC، این رقم بیش از ۶۰ درصد از مجموع ساعت‌های هوشمند به‌فروش‌رفته در سال گذشته را شامل می‌شود. سامسونگ با ۳.۶ میلیون و گارمین با ۲.۷ میلیون، نزدیک‌ترین رقبای اپل محسوب می‌شوند. نکته‌ی قابل توجه این است که این دو شرکت از سیستم‌عامل پوشیدنی اختصاصی خود و نه سیستم‌عامل گوگل استفاده می‌کنند. کمپانی فاسیل گروپ که برای بسیاری از برند‌های مطرح مد نظیر دیزل، امپریو آرمانی، کیت اسپید، مایکل کورس، میسفیت و اسکیگن ساعت هوشمند می‌سازد، سال گذشته با فروش ۱.۸ میلیون دستگاه، رتبه‌ی اول پرفروش‌ترین سازنده‌ی ساعت‌های هوشمند اندروید را در اختیار داشت.

ناکامی Android Wear یا به عبارت بهتر Wear OS به‌سادگی نتیجه‌ی عدم تمایل گوگل در توسعه‌، حفظ و ارتقاء یک پلتفرم پوشیدنی قابل دوام است. این تغییر نام جدید که بیشتر به یک تقلید از الگوی نام‌گذاری اپل شباهت دارد، تنها می‌تواند به‌عنوان یک مانور تبلیغاتی برای جلب توجه دیده شود. در صورتی که گوگل واقعا درصدد آن است تا روحی تازه در کالبد نیمه‌جان پلتفرم پوشیدنی‌ خود بدمد، باید امسال یک به‌روزرسانی بزرگ برای ور اواس و یک سخت‌افزار مرجع و به‌روزشده عرضه کند؛ علاوه بر این، به‌منظور بهبود مداوم این سیستم‌عامل باید دست‌ کم تا چند سال آینده به‌صورت منظم و پیوسته به‌روزرسانی‌های جدید را در اختیار کاربران قرار دهد.

دسته‌ها
اخبار روز اطلاع رسانی اندرید تکنولژی دسته‌بندی نشده متفرقه

‏چرا دنیای اندروید سیستم مشابهی در حد Face ID ندارد؟

بازدیدها: 15

/ سیستم عامل اندروید از سال‌ها پیش توانایی شناخت چهره کاربر و آنلاک موبایل را به دست آورده است؛ قابلیتی به نام «Smart Lock» که از نسخه پنجم اندروید به این سیستم عامل اضافه شد اما پیشتر کارشناسان امنیتی موفق شده‌اند این سیستم را با یک تصویر با کیفیت از کاربر دور بزنند.

در این میان بعضی سازندگان موبایل‌های اندرویدی مانند سامسونگ و وان‌پلاس روی تکنولوژی‌های مشابهی کار کرده‌اند و تلاش داشته‌اند تا ویژگی شناخت چهره را در موبایل‌های خودشان ارتقا دهند. در حال حاضر آخرین پرچمدار وان پلاس می‌تواند موبایل را به سریع‌ترین شکل ممکن از طریق شناخت چهره کاربر آنلاک کند و سامسونگ هم مسیر توسعه سیستم تشخیص عنبیه چشم کاربر را در پیش گرفته و تلاش کرده در طول چندین سال آن را سریع‌تر و بهتر کند. با این حال همچنان عنوان پیچیده‌ترین و امن‌ترین سیستم شناخت چهره، متعلق به Face ID اپل است که در آیفون ۱۰ از راه رسید.

سیستم تشخیص چهره اپل ترکیبی است از کارکرد دوربین ۷ مگاپیکسلی، دوربین مادون قرمز، حسگر مجاورت، flood illuminator، حسگر نور محیطی، و همچنین پروژکتور ویژه ای که به کمک یکدیگر نقشه‌ای سه بعدی از صورت کاربر را ایجاد می‌کنند. اما سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا شرکت‌های سازنده موبایل‌های اندرویدی مایل به توسعه چنین ترکیبی از سنسورها برای پرچمداران آینده خود نیستند و در خبرها اصلاً چنین موردی به گوش نمی‌رسد.

رویکرد اصلی سازندگان اندروید، اتکا به تکنولوژی‌ شرکت‌های دیگر بوده است. دو شرکت «سناپتیکس» و «کوالکام» از سه سال پیش می‌گویند که در حال توسعه سنسورهای اثرانگشت زیر نمایشگر هستند. اولین تلاش شرکت سناپتیکس در موبایل‌های جدید ویوو نمایان شد اما هواوی با همکاری کوالکام می‌خواهد یک سنسور فراصوت را در P20 قرار دهد که به احتمال زیاد کارکرد بسیار بهتری از محصول سناپتیکس خواهد داشت.

علت اصلی رفتن به سوی این مسیر، هزینه بالای توسعه سیستمی به پیچیدگی Face ID بوده است. خبرگزاری تایوانی «دیجی‌تایمز» در گزارش تازه‌ای می‌نویسد که هزینه ساخت سیستمی که بتواند یک نقشه سه بعدی از چهره کاربر ایجاد و آن را شناسایی کند، به بیش از ۶۰ دلار برای هر واحد می‌رسد. در واقع اپل اکنون بابت هر آیفون ۱۰، این مبلغ را می‌پردازد.

نکته قابل توجه اینجاست که اپل ۶۰ دلار صرفاً برای ماژول‌های سیستم Face ID هزینه می‌کند و هر شرکت سازنده موبایل‌های اندرویدی که بخواهد یک سیستم تشخیص چهره مشابه بسازد، باید هزینه‌های جانبی بسیاری برای طراحی سخت افزار، نرم‌افزار و ترکیب آنها با سیستم عامل را در نظر بگیرد. همه این موارد با هم سبب می‌شوند که سازنده یا از سود خالص خودش چشم‌پوشی کند و یا مجبور شود موبایلش را گران‌تر عرضه کند.

مسئله دیگری که جلوی سازندگان اندرویدی را می‌گیرد، قوانین مربوط به پتنت‌هاست. اپل برای توسعه Face ID پتنت‌هایی را ثبت کرده که در واقع حق اختراع به حساب می‌آیند و شرکت‌های دیگر نمی‌توانند رایگان از آنها استفاده کنند. اطلاعاتی در دست نیست که آیا تمام تکنولوژی Face ID وابسته به پتنت‌های خود اپل بوده یا این شرکت از پتنت‌های دیگری هم استفاده کرده و بابت آنها هزینه پرداخته است.

در هر صورت، این فناوری بی‌صاحب نیست! در نتیجه هر شرکتی که حتی خودش هم بخواهد چنین سیستمی را به شکل کاملاً خانگی توسعه دهد، احتمالاً از شکایت صاحب این فناوری بی نصیب نخواهد ماند. این هم یک هزینه دیگر.

همه این موارد در کنار هم باعث شده‌اند تا دنیای اندروید، سیستم تشخیص چهره‌ای به پیچیدگی Face ID نداشته باشد و در عوض، شرکت‌ها تلاش کنند همان سنسور اثر انگشت را به زیر نمایشگر بکشانند. تصمیمی که البته شاید منطقی هم باشد، چرا که آمار فروش آیفون ۱۰ هم تعریف چندان زیادی ندارد